Prva nova vrsta divlje mačke otkrivena posle više od 100 godina je preslatki maleni “tigar”

Ne otkriva se nova vrsta baš svakog dana.

Zapravo, u proseku se otkrije oko 44 novih vrsta dnevno, pošto naučnici godišnje identifikuju više od 16.000 novih organizama.

Mnogi od njih su insekti, zglavkari, biljke ili gljive, što su svakako značajna otkrića.

Ali sada smo dobili priliku da svedočimo potencijalno jedinstvenom otkriću – pronađena je nova vrsta divlje mačke.

Njeno naučno ime je Leopardus tilcayo i predstavlja prvu novu danas živuću vrstu divlje mačke opisanu posle više od 100 godina. Prethodna je bila urugvajska pampaska mačka (Leopardus colocola), koja je zvanično identifikovana 1923. godine.

Dokaz za postojanje nove vrste je krznen, malen i teško ga je zanemariti – desetogodišnja mačka kojoj je dat nadimak Tigrino.

Zanimljivo je da je ovaj primerak praktično bio pred očima naučnika još od 2017. godine. Tigrino živi u utočištu za divlje životinje Senda Verde u bolivijskom regionu Yungas, području oblačnih šuma gde se Andi spuštaju prema slivu reke Amazon.

Tigrino je u utočište stigao upravo zbog svog neodoljivog izgleda. Prethodno ga je “usvojila” jedna porodica koja je pokušala da od njega napravi kućnog ljubimca, ali bez uspeha.

Sada je konačno jasno i zbog čega.

Ova novootkrivena divlja mačka dugačka je svega 46 centimetara, mereno od glave do početka repa.

Teška je samo oko 1,4 kilograma, što znači da je manja čak i od prosečne domaće mačke.

Veliki međunarodni tim istraživača i stručnjaka za zaštitu prirode nedavno je detaljno opisao ovu vrstu i njene srodnike poznate kao “tigraste mačke”, analizirajući njihove genetske i ekološke karakteristike. Rezultati istraživanja objavljeni su u naučnom časopisu Current Biology.

Istraživači su analizirali kompletne genome 38 jedinki iz roda Leopardus. Uzorak je obuhvatio 30 savremenih mačaka, uključujući 12 čiji su genomi već ranije objavljeni, kao i osam muzejskih primeraka.

Za poređenje su uključene i dve udaljenije srodne vrste – mačka iz džungle (Felis chaus) i puma (Puma concolor).

Ostale tigraste mačke iz roda Leopardus poznate su nauci već više od jednog veka. Njihov taksonomski predstavnik, oncila (Leopardus tigrinus), identifikovan je još 1775. godine.

“U kombinaciji sa ekološkim istraživanjima, naš krajnji cilj je da razumemo kako će ljudske aktivnosti uticati na očuvanje tigrastih mačaka”, objasnili su istraživači.

Ove životinje su nekada smatrane jednom široko rasprostranjenom vrstom, dok se danas smatra da postoji pet različitih vrsta, od kojih je svaka verovatno prilagođena specifičnim uslovima životne sredine.

Naučnici su izračunali da se prvo veliko razdvajanje među tigrastim mačkama dogodilo pre više od 2,3 miliona godina, nakon Velike američke biotičke razmene.

Reč je o velikom evolucionom događaju tokom kojeg su se životinjske vrste iz Severne i Južne Amerike širile između kontinenata nakon što se Panamska prevlaka izdigla iz mora i povezala dve kopnene mase.

Pored nove vrste, istraživači su identifikovali i novu podvrstu – peruanski Leopardus tigrinus antisuyo.

Ova podvrsta razlikuje se od L. tilcayo po kraćem krznu, manje čupavom repu i drugačijim šarama. Upravo takve, naizgled male fizičke karakteristike pomažu naučnicima da razlikuju pojedine vrste i podvrste tigrastih mačaka.

Nažalost, populacije ovih mačaka suočavale su se sa dugoročnim opadanjem brojnosti. Prema istraživanju, pojedine populacije pretrpele su pad i do 80 odsto tokom prethodna dva geološka perioda, odnosno tokom vremenskog raspona koji seže čak 2,58 miliona godina u prošlost.

Ipak, nijedan od novih uzoraka koje su istraživači analizirali nije pokazao visok nivo ukrštanja blisko srodnih jedinki.

Takva pojava zabeležena je kod drugih izolovanih ili opadajućih populacija životinja, uključujući i neke istorijske vrste mačaka, poput čuvenih sabljozubih mačaka.

Međutim, naučnici trenutno ne znaju koliko pripadnika vrste Leopardus tilcayo još živi u prirodi.

“Zaista ne znamo koliko je ovih mačaka još ostalo u divljini”, navela je Paola Nogales-Ascarrunz, stručnjakinja za zaštitu prirode koju podržava National Geographic i koautorka studije koja je učestvovala u identifikaciji vrste L. tilcayo u utočištu.

Zbog toga bi otkriće ove malene divlje mačke moglo imati važnu ulogu u podizanju svesti o njenom očuvanju.

Zanimljivo je i poreklo njenog imena. Leopardus tilcayo nije dobio ime po naučniku koji ga je otkrio, već prema lokalnom nazivu koji za ovu životinju koriste zajednice iz oblačnih šuma Bolivije.

Za lokalno stanovništvo ova malena “tigrasta” mačka zapravo nije nikakvo novo otkriće – poznaju je već generacijama.

Izvor/ Saznaj više: sciencealert.com