Lekovi poput Ozempica povezani sa 11 puta većim rizikom od povraćanja tokom anestezije

Opšta anestezija sa sobom nosi određene rizike, a uzimanje lekova poput Ozempica moglo bi neke od njih dodatno da poveća.

Jedna vrsta lekova koja se koristi tokom anestezije opušta mišiće tela, dok GLP-1 lekovi usporavaju varenje.

Kombinacija ova dva efekta u određenim okolnostima može biti veoma opasna.

Novo istraživanje iz Velike Britanije pokazalo je da pacijenti koji uzimaju GLP-1 lekove, kao što su Mounjaro, Wegovy ili Ozempic, mogu imati 11 puta veću verovatnoću da tokom planirane ili hitne medicinske procedure dođe do vraćanja sadržaja iz želuca u odnosu na pacijente koji ne koriste ove lekove.

Apsolutni rizik je mali, ali potencijalne posledice mogu biti ozbiljne.

Ako se sadržaj želuca vrati dok pacijent nema kontrolu nad svojim telom, može ga udahnuti u pluća, što može dovesti do povrede pluća ili začepljenja disajnih puteva.

Upravo zbog toga se pacijentima koji treba da budu podvrgnuti operaciji obično savetuje da određeni period pre zahvata ne jedu.

Međutim, osobe koje koriste GLP-1 lekove možda će morati da izbegavaju čvrstu hranu duže nego ostali pacijenti kako bi se dodatno smanjio rizik.

U britanskoj studiji, skoro trećini pacijenata koji su koristili GLP-1 lekove savetovano je da prekinu terapiju osam do 14 dana pre procedure.

Međutim, u praksi takva pauza možda veoma malo doprinosi smanjenju rizika od vraćanja sadržaja iz želuca, a istovremeno može povećati rizik od problema sa nivoom šećera u krvi.

Dokazi ukazuju na to da čak i kada pacijenti prestanu da uzimaju semaglutid do tri nedelje pre procedure, njihovom želucu i dalje može biti potrebno više vremena da se isprazni.

Prekid terapije kraći od tri do četiri nedelje možda nije dovoljan da efekat leka na želudac potpuno nestane, pokazuje istraživanje koje je predvodio Kariem El-Boghdadly, anesteziolog sa King’s College London.

“S obzirom na to da tirzepatid i semaglutid imaju poluvreme eliminacije od pet, odnosno sedam dana, bilo bi potrebno prekinuti njihovu upotrebu na 25, odnosno 35 dana, što odgovara periodu od pet poluvremena eliminacije, kako bi se lek efikasno eliminisao iz organizma”, navode istraživači u svom radu.

Prethodne studije već su ukazivale na rizik od plućne aspiracije i vraćanja želudačnog sadržaja kod osoba koje koriste GLP-1 lekove, ali su ta istraživanja uglavnom bila retrospektivna i postojala je velika mogućnost pristrasnosti u prijavljivanju slučajeva.

Novo istraživanje sprovedeno u Velikoj Britaniji predstavlja nacionalnu multicentričnu studiju u kojoj su analizirani podaci više od 47.000 pacijenata podvrgnutih planiranim ili hitnim procedurama pod nadzorom anesteziologa.

U poređenju sa osobama koje nisu uzimale GLP-1 lekove, pacijenti koji su ih koristili češće su imali vraćanje želudačnog sadržaja. To se naročito događalo tokom buđenja iz anestezije, mada su pojedini slučajevi zabeleženi i na početku ili tokom same operacije.

U dva slučaja došlo je do aspiracije.

To znači da je učestalost plućne aspiracije i/ili vraćanja želudačnog sadržaja među osobama koje su koristile GLP-1 lekove iznosila jedan slučaj na 71 pacijenta.

Kod pacijenata koji nisu koristili GLP-1 lekove zabeležen je jedan slučaj na 802 pacijenta.

Ovo istraživanje ne može sa sigurnošću da utvrdi na koji način su GLP-1 lekovi povezani sa komplikacijama tokom anestezije. Poznato je da su gojaznost i dijabetes faktori rizika za plućnu aspiraciju, pa je moguće da su i oni uticali na dobijene rezultate.

Među 1.348 pacijenata koji su koristili GLP-1 lekove zabeležena su samo dva slučaja plućne aspiracije, što nije dovoljno veliki uzorak da bi se izveli čvrsti zaključci.

“Ovi podaci ukazuju na potrebu za dodatnim prospektivnim studijama kako bi se utvrdile mere koje mogu da smanje rizik od plućne aspiracije i poboljšaju ishode kod pacijenata”, zaključuju autori.

Ovo je posebno važno zato što mnogi pacijenti možda ni ne obaveste svog anesteziologa da koriste GLP-1 lekove.

Više od 40 odsto učesnika britanske studije nabavilo je GLP-1 lekove izvan uobičajenih sistema propisivanja terapije preko lekara opšte prakse ili bolnica, na primer putem interneta.

“Zbog njihove efikasnosti u smanjenju telesne težine, agonisti GLP-1 receptora sve češće se nabavljaju preko kanala koji ne uključuju direktno lekare ili specijaliste, kao što su internet apoteke”, navode autori studije.

“Zbog toga osobe koje se podvrgavaju operaciji možda neće odmah prijaviti da koriste ove lekove, a standardne procedure evidentiranja terapije prilikom prijema na operaciju možda ih neće obuhvatiti.”

Otvoreno informisanje anesteziologa o lekovima koje pacijent koristi zato je veoma važno.

Američko društvo anesteziologa trenutno preporučuje da većina pacijenata nastavi da koristi lekove za dijabetes ili smanjenje telesne težine pre planirane procedure.

Ipak, osobama koje imaju visok rizik od gastrointestinalnih neželjenih efekata savetuje se da tokom 24 sata pre procedure budu na tečnoj ishrani.

“Iako pojedini zdravstveni radnici mogu smatrati da je najsigurnije privremeno obustaviti GLP-1 terapiju pre operacije, potrebno je proceniti da li rizik od usporenog pražnjenja želuca nadmašuje potencijalne rizike koje prekid terapije može imati na zdravstveno stanje zbog kojeg se GLP-1 lek koristi”, navodi se u smernicama.

“Medicinski tim takođe treba da uzme u obzir druge faktore, uključujući činjenicu da privremeni prekid GLP-1 terapije može zahtevati dodatne resurse, biti finansijski problematičan ili ograničen osiguranjem, kao i povećati rizik od drugih neželjenih posledica, poput poremećaja nivoa šećera u krvi.”

Medicinske procedure zahtevaju pažljivo balansiranje između potencijalnih rizika i koristi. Kako novi lekovi poput GLP-1 terapija postaju sve popularniji, možda će biti potrebno prilagoditi i način na koji se ti rizici procenjuju.

Što više znamo o njihovom delovanju, to je moguće bezbednije planirati medicinske procedure.

Izvor/ Saznaj više: sciencealert.com